İYİ Parti Genel Lideri Meral Akşener partisinin küme toplantısında konuştu.
Akşener’in konuşmasının satırbaşları şöyle:
“Yakın tarihimizin, en büyük acısını yaşıyoruz.Ama tüm acılarımıza karşın, her vakit olduğu üzere, yan yanayız. Ve bu yarayı, daima birlikte saracağımızın farkındayız. Zira, ne olursa olsun, bizim mayamızda; kardeşlik var. Dayanışma var. Sıkıntı günlerde, kenetlenme var. Toplu vuran, sinmeyen ve asla yılmayan, yüreklerimiz var. Bu, dün de böyleydi; şükürler olsun, bugün de bu türlü. Ve yürekten inanıyorum ki, yarın da bu türlü kalacak.
Şüphesiz yaşadığımız bu felaketin izleri, ne hafızamızdan, ne de kalbimizden silinmeyecek. Hayatla mevt ortasındaki, o ince çizgiyi, memleketimizi yasa boğan, o büyük acıyı, tüm Türkiye’nin kulaklarını çınlatan, o feryatları, asla unutmayacağız. Kaç hayatların, kaç hayallerin, moloz yığınlarının, altında kalışını unutmayacağız. Tertemiz niyetlerle uyunan bir geceye, çamurun sıçradığı, o karanlık sabahı unutmayacağız. Sesini duyuramayan evlatlarımızı, annelerimizi, babalarımızı, kardeşlerimizi unutmayacağız! Diğerleri unutabilir. Biz dün de unutmadık, bugün de unutmayacağız. Ve asla unutturmayacağız!
Elbette ki, acının asıl sahibi, zelzelesi kentinde, mahallesinde, köyünde yaşayan vatandaşlarımızdır… Binlerce ailemizin can kayıpları var. Kaybettikleri meskenleri, işyerleri, birikimleri var. Anıları, anıları var. Kaybolan çok şey var… Bu vesileyle hayatını kaybeden vatandaşlarımıza, Şanlı Allah’tan rahmet, ailelerine ve sevdiklerine, sabır diliyorum. Allah, ailesiz kalan çocuklarımızı korusun. Allah, çadırlarda kalan depremzedelerimize, direnme gücü versin. Allah, yaralarımızı sarmak için, ter döken, görevlilerimize, gönüllülerimize, güç kuvvet versin. Yaralı vatandaşlarımızın bir an evvel sıhhatine kavuşmaları için, dua ediyorum. Hepimizin başı sağ olsun, hepimize geçmiş olsun.
“İlk 72 saat önemiydi”
Ben, 1999 sarsıntısını şahsen yaşamış,yakınlarını kaybetmiş bir beşerim. Hasebiyle, sarsıntı gerçeğiyle yüzleşmenin, ne demek olduğunu, düzgün biliyorum. 99 zelzelesi, hepimize çok şey öğretti. Mesela bunlardan biri; birinci 72 saatin değeriydi. Arama kurtarma çalışmalarının, yapıldığı yerlerde, ayak altında dolaşmamak, oradaki çalışmalara, mahzur olmamak çok değerlidir. Zira birinci 72 saatte, en büyük muhtaçlık; enkaz altındaki vatandaşlarımızın kurtarılması ve bölgeye gerekli takviyenin, en süratli biçimde sağlanmasıdır.
İşte biz de tam olarak bu sebeple afeti öğrenir öğrenmez, Afet Uyum Merkezimizi kurup, parti olarak seferber olduk. Milletvekillerimizi, genel lider yardımcılarımızı, gençlik kollarımızı, teşkilat mensuplarımızı ve gönüllülerimizi harekete geçirdik. Hem arama kurtarma faaliyetlerine, yardımcı olmaları, hem de, bölgedeki eksikleri, talepleri ve muhtaçlıkları, tespit etmeleri için 10 kentimize gönderdik.
İYİ Parti olarak, bu süreç boyunca, bir sivil toplum kuruluşu üzere çalıştık. Milletimizin, içine düştüğü ateşi, söndürmek için çalıştık. Vatandaşlarımızla bir arada, daima birlikte, yaralara merhem olmak için çalıştık. Bu vesileyle; sarsıntı olur olmaz yaptığım, seferberlik davetine karşılık veren, parti yöneticilerimize, milletvekillerimize, vilayet ve ilçe liderlerimize, teşkilat mensuplarımıza, üyelerimize, bir sefer daha teşekkür ediyorum. Bu ortada, dikkatinizi çekmiştir: Bugün salonda, gençlik kollarımız yok. Onlar, ‘Biz bu ateş sönene kadar, daima buradayız’ dediler. Ve hala bölgedeler. O nedenle, gençlik kollarımızdaki, tüm evlatlarıma da bilhassa teşekkür etmek istiyorum. Milletimiz için, uyumadan, dinlenmeden, gece gündüz çalıştılar. UYGUN Partili olmak ne demek, herkese gösterdiler. Göstermeye de, devam ediyorlar. Onlarla gurur duyuyorum. Düzgün ki varlar.
Ayrıca, sarsıntının birinci gününden itibaren, elinden geleni yapmak için çalışan, imkânları ölçüsünde, maddi yardımda bulunan, bölgedeki çalışmalarda emek veren, yahut duasını eksik etmeyen, gencinden yaşlısına, erkeğinden bayanına, her bir vatandaşımıza, sivil toplum örgütlerimize, gönüllülerimize minnettarız. Allah her birinizden razı olsun.
Çaresizliğin getirdiği acı
Ben de, 72 saat sonra zelzele bölgesindeydim. Yaralılarımızı ziyaret ettim, aile fertlerini, yakınlarını, sevdiklerini kaybetmiş insanlarımıza, taziye ziyaretlerinde bulundum. Yürütülen çalışmaları, yerinde gördüm. Depremzede vatandaşlarımızın, taleplerini dinledim.
Özellikle birinci 3 gün boyunca, bölgede yaşanan tertip krizi, vatandaşlarımızın canını yakan, esas mevzulardan biri oldu. 5’inci günde bile, hâlâ arama kurtarmanın ulaşmadığı enkazlar vardı. O enkazların başında, binlerce insanımız, yakınlarının enkaz altında, gün geçtikçe azalan seslerini dinlediler. Evlatlarını çıkarma ümidiyle, günlerce beklediler. Kimisi, evladının sesini duymuş. Enkaz altındayken, onunla konuşmuş. Yüzlerce kiloluk betonları, elleriyle kaldırmaya çalışmış. Ancak beklediği yardım gelmemiş. Acısına, bir de bu çaresizliğin getirdiği acı eklenmiş.
Enkaz altından kurtulan vatandaşlarımızın, çektiği zahmet de başkaydı. Cenazesine, kefen bile bulamayan, insanlarımız vardı. Sarsıntının, 7’nci gününde bile, çadır bekleyen aileler vardı. Dondurucu soğukta, barınma, ısınma ve hijyen muhtaçlıklarını karşılayamayan, günler boyunca tuvalet sıkıntısıyla uğraşan, vatandaşlarımız vardı.
Ez cümle; biz, 1999 zelzelesinin üzerinden geçen, 24 yılın akabinde, 6 Şubat’ta yalnızca zelzele gerçeğiyle yüzleşmedik. Biz aslında, 24 yıl sonra hiçbir dersin alınmadığı gerçeğiyle yüzleştik. Yalnızca beton blokların değil, ahlakın da çürüdüğü gerçeğiyle yüzleştik. Yapı kontrol sisteminin, işlemediği gerçeğiyle yüzleştik. Rant sevdasının, hırsızlığın, yolsuzluğun, acı reçetesiyle yüzleştik. İmar affının, tahlil değil, tam bilakis, vefat fermanı olduğu gerçeğiyle yüzleştik. Tedbirsizlikle, iş bilmezlikle, liyakatsizlikle yüzleştik.
“Paramız, ani kur ataklarıyla pul oluyor”
Ülkemizin içine hapsedildiği, tek adam sistemiyle, devletimizin kurumsal yapısının nasıl can verdiğini yıllardır anlatıyoruz. Fakat ne yazık ki, bu gerçek, kendisini, kriz anlarında daha net belirli ediyor. Ormanlarımız yanıyor; söndürecek uçağımızın olmadığını yangın sırasında öğreniyoruz. Paramız, ani kur ataklarıyla pul oluyor; Merkez Bankamızda para kalmadığını, dolar, 3 katına çıktığında öğreniyoruz. Ve maalesef zelzele oluyor. Binlerce vatandaşımız, enkaz altında yardım bekliyor, soğukta çadır bekliyor, tuvalet bekliyor, aş bekliyor ve biz iktidarın hiçbir önemli hazırlığının olmadığını, afet idaresinin çöktüğünü, Sayın Erdoğan ve takımının acizliğini görüyoruz.
Mesela ülkemizde, zelzele sonrasında, arama kurtarma için, vinç olmadığını; ’10 tane vinç kiraladık’ diye övünen Cumhurbaşkanı Yardımcısı’ndan öğreniyoruz. Mesela, yeniden birebir kişinin yerle bir olan, Elbistan’a 20 kişilik bir grup gönderdiğini açıklamasıyla, arama-kurtarma takımlarımızın, ne kadar yetersiz olduğunu görüyoruz. Mesela; Kahramanmaraş’ta depremzede vatandaşlarımız, geceleri eksi 18 derece soğukla uğraş etmeye çalışırken;Teknoloji Bakanı’nın 1 milyon battaniye üretmekten duyduğu gururu izliyoruz. Mesela bir yandan, iktidar mensupları tarafından, yol koşullarından dolayı, gecikme yaşandığı söylenirken, başka yandan Ulaştırma Bakanı’nın ‘dayanıklı yollar sayesinde, ulaşım kesintisiz sağlanmış oldu’ dediği, yaman bir çelişkiye şahit oluyoruz. Mesela sarsıntının sonraki gününde, birçok vilayetimizden, gerçek düzgün haber bile alamazken; Türk Kızılayı Başkanı’nın ‘Ulaşılamayan bir nokta yok’ diyerek, kendini bile inandıramadığı palavrasına maruz kalıyoruz. Mesela bir vatandaşımız ‘Yardım edin, bir vinç gelsin, bir grup gelsin’ diye feryat ederken eski bir bakanın, acılı babanın yüzüne bile bakmadan telefonuyla oynadığı, aymazlığa şahit oluyoruz. Mesela binlerce insanımız, enkaz altında can verirken, Hazine ve Maliye Bakanı’nın tek düşünceyi, toplumsal medyadaki haberlerden ibaret gördüğü ve kamera kadrajına girme peşinde, eski başbakana omuz attığı bir büyük kepazeliği izliyoruz.
“Bu liyakatsizlikten utanıyorum”
Oysa iktidar, karar mercii olduğu kadar, birebir vakitte, sorumluluk merciidir. Fakat AK Parti iktidarında hiç kimse sorumluluk almıyor. Hiç kimse hesap vermiyor. Bir Allah’ın kulu bile istifa etmiyor. Ne diyeyim. Yazıklar olsun. Onlar zerre utanmıyor fakat ben utanıyorum. Onlar ismine utanıyorum. Bu ciddiyetsizlikten utanıyorum. Bu yüzsüzlükten utanıyorum. Bu arsızlıktan utanıyorum. Vatandaşını en güç anında, yalnız ve çaresiz bırakan, bu liyakatsizlikten utanıyorum!
“Asrın felaktini gizleyemediler”
Felaketin üzerinden geçen 16 günün akabinde açık ve net olarak gördüğümüz bir gerçek var. Biz milletçe, canımızın kaygısındayken, iktidar medyası da, her vakit olduğu üzere propagandasının derdindeydi… Fakat tüm uğraşlarına karşın; gerçekleri tekrar eğip bükemediler, yeniden değiştiremediler. Kampanya görüntüleri çektiler. Yasaklar getirdiler. Konutlara polis gönderdiler. Fakat tekrar de kelamım ona, asrın başkanının ve asrın sisteminin, asrın felaketine neden olduğunu gizleyemediler.
Göç sorunu
Yaşadığımız bu büyük felaketin, ekonomik, ruhsal, sosyolojik, ve demografik birçok tesiri olacak. Geçen hafta, bir mevzuya, bilhassa dikkat çektim. Sarsıntı bölgesindeki göç hareketliliği, büyük bir sıkıntıyla karşı karşıya olduğumuzu gösteriyor. 2,5 milyondan fazla vatandaşımızın tahliyelerle ve kendi imkanlarıyla, bölge dışına çıktığı iddia ediliyor. Mevcut sığınmacı meselesiyle birlikte irdelendiğinde, bu durum gelecekte, bölgedeki insanlarımız için bir demografik değişim tehlikesini, gözler önüne seriyor.
Nüfusumuzun, yüzde 16’sını oluşturan sarsıntı bölgesinde yaklaşık 1 milyon 700 bin Suriyeli sığınmacı bulunuyor. Göçlerin ağır yaşandığı vilayetlerimizde boşalan alanlar dışında göçün gerçekleştiği, Mersin ve başka vilayetlerimizde de bu sorun hayatı giderek daha da olumsuz etkileyecektir. Köylerin boşaltılması ise bu kapsamda yalnızca bir demografik değişime değil, terör örgütlerine, yeni alanlar açılmasına da neden olabilir.
O nedenle, öncelikle Hatay’dan başlayarak tüm Türkiye’de yabancılara konut satışının durdurulması çağrımı buradan da tekrarlıyorum. Bu çağrımın ne manaya geldiğini idrak edemeyenlerin, zati bu sorunu, şahsen çıkaranlar olduğunu kimse unutmasın. Bizim gayemiz insanlarımızın meskenlerine, yurtlarına, geri dönmesi hiçbir vatandaşımızın, rastgele bir hakkının kaybolmamasıdır. Zira kadim devlet geleneğimizde devleti yönetenler sonlarda güvenliği, içeride ise huzuru, temin etmekle sorumludur. Zira hudut güvenliği ve milletin huzuru, ülkenin varlığı için vazgeçilmezdir. Fakat Sayın Erdoğan ve arkadaşlarının, bu türlü bir sıkıntısı olmadığını maalesef biliyoruz. O nedenle, buradan uyarmak istiyorum; bilhassa bölgedeki insanlarımızın, mülklerini müdafaalarına yönelik hukuksal bir çerçevenin oluşturulması ve farkındalık çalışmalarının, derhal organize edilmesi gerekiyor.
“Yeni bir usulsüzlüğe ve çarpıklığa müsaade vermeyeceğiz”
Evet, kentlerimizi tekrar onaracağız. Ve bunu yaparken de, yeni bir usulsüzlüğe ve çarpıklığa müsaade vermeyeceğiz. Lakin artık sığınmacı sorununu çözme vakti gelmiştir. Buradan iktidarı, başlayacak olan yeni inşa süreci kapsamında sığınmacıları, ülkelerine geri göndermeye, bunun için de gerekli adımları atmaya ve diplomatik görüşmeleri, derhal başlatmaya davet ediyorum. Biz, en kısa vakitte Türkiye Büyük Millet Meclisi’ni bu mevzuda görüşmeye çağıracağız. Şayet Sayın Erdoğan’ın inadı hala sürüyorsa daha evvelki çağrımı da bu vesileyle buradan yineliyorum. Milletimiz için, devletimiz için ben bu görüşmeleri yapıp, bu sorunu çözmeye hazırım. Bizler hazırız.
Kaynak: Dünya
